ඉක්බිති ඌ ඈ හා සරණ ගියා ය.

සප්තක හා  සරණ ගොස්
හති වැටිණ
අවසන මා
පෙම් කල කුමරී
කියාගන්නට බැරි තනිකම
හා ඈ පොර බදන විට මා
සිටිනු කෙසේ
එකත්පසව

නවමු වූ හත
නිසා
7තේ හත වැදී උන්
මට
දිව වතුරක්
වූ
කො[අ]ලාවෙනී...,

මා කුමරී හා
චිරාත් කලක්
සරණ යනු
මැන..!

ඈවරයි දෑවරයි තුන් ඈවරයි

ලී මිටියෙන්
මේසේට තලනකොට
ලේරහ උගුරක් එක්ක
ජීවිතේ තව තවත්
ඔද්දල් වෙනවා
මයේ
දෑහැ ඉස්සරහා ම
මගේ අණින්
මයේ දරුවගේ
දේපළ
වෙනවුන්
කේවල් කරන කොට

සතිය

මා පසුකර මටත් හොරා ඇඟිළි අස්සෙන් රූරා යන, කරන්න ට අපමණ වැඩ තිබුනත් ක්‍රියාවට විරුද්ධව හඬ නගන, ඒ ද මැසිවිල්ලෙන් යටපත්වන, හතරක් ගිය තැන පඩි පැකට්ටුව නිසා මතකය ට එන, ඒ මදි වීම නිසා අනාගතයට වෛර බඳින, ආයිත් පෑ එකසිය හැට අටකට පසු උදාවෙන සත් දින කලස...!

තනිවුණු හබල

නිමිත්ත: අමරසිරි පීරිස් මහතාගේ කවුරුවත් නෑ ගීතය අසමින් සිටි සැඳෑවක හිතට කාන්දු වුණු පද පෙළකි...! ගීතය භාගත කර ගැනීමට මෙතැන ඔබන්න.

සදාකාලික නිවාඩුව කකුල් දෙක අද්දර ට එත්දී මට ඉහලින් ඇවිදියි අලුතින් හැදුනු පාළම ඇඟිළි වෙව්ලුවත් වීරිය බිංදු නොවේලුණු හිත හබල ගන්නමයි පෙරැත්ත කොල්ලෑවට එන ජල කඳ මට්ටු කර ගන්න බැරි මට හබලට එන වතුර හේබාන්නේ කොහොමද ?

[ගෑණු] පිරිමි කම

මේ...! ඇයි...? මොකෝ අපි එක්ක කතා නැත්තේ..? අපි කලුද..? නෑ..! අලු පාටයි..! ඔයාට මාව දැනෙනවද..? නෑ. මගේ හදවත ගලක් වෙලා නෙව. හ්ම්ම් ඒකත් එහෙමද..? මගේ ළඟ තියෙනවා සැනසිල්ලක්..! ඕනෙද? අනේ "හා..!" මා එක්ක බුදියන්න වේවි. ඒ මොකටද..? සැනසිල්ල ගන්න. බුදිය ගත්තම මොන සැනසිල්ලක්ද? එහෙනං..? කළ කිරීම් රොත්තක් එක්ක වෛරයක් එනව නෙව..! එහෙනං මොකද කරන්නේ අපි..? මොනා කරන්නද.., වෙන්වෙමු.. . වෙන් වෙන්න අපි එකතුවෙලා හිටියැයි..? එහෙනං බුදිය ගන්න හැදුවෙ මා එක්ක..? ඒ ඔහේට සැනසිල්ල දෙන්න නෙව..! බොරුකාරයා.! වේසි..! වේසි..? තොනෙ බොල මා එක්ක නිදිවදින්න හැදුවෙ..? මම නිදිවදින්න හැදුවේ තොට සැනසිල්ල දෙන්න නෙව..! එහෙනං මට වේසි කියන්නේ..? මට තෝ එක්ක බුදියන්න නොලැබුණු හින්දා..! හා....!!! ඔන්න පැන්න..! දැං කියහං කවුද වේස කං කොලේ..? තෝද ..? මම ද..?

පාපය [ Sin ]

ආසාවට කොල්ලෙක් අල්ල ගන්න බැරි වුණ පාපෙට ඇදවුනු තොළ තාම එහෙමමයි අවුරුදු තිහක් තිස්සේ මම   තනියම

පළිගැනීම

නිමිත්ත: අතීතයේ සා/පෙළ අසමත් කළවරදට කරණවෑමියා පාසල් ගුරුතුමා මරයි.-පුවතක් උසස් පෙළ ට අසමත් කළ වරදට කරගල ගාන බාබරයෙකු වුණ කරුමෙට ගන්න පළිය ගුරුතුමනි උඹේ බෙල්ල