හුදෙකලා ශිල්පි තෙම

කුටියක තුලට වී
නොතේරෙන බස් මුමුණන
කවදා හෝ නො ඇසි
තරංග සුසර කරවන

කිසිවෙක් නොමැති
නිල්ලට ම පෙම් කරන

කඳුකර කුළුනේ
හුදෙකලා තාක්‍ෂණික ශිල්පියෙකු
වෙමි මම..

නොරිදවූ රිදුමක්

කිසිත් නොවූ ලෙසට
එකිනෙකා නොදකින්න
එකිනෙකා නොපතන්න
පුරුදු වුනු හේතුව
හඬ ගා කියන්නට හැකි වුනා නම්
නෑ දුකක් මේ තරමට

දුක වැඩි නිසාවට
හිත ගල් වෙලා අද
රිදෙන්නෙත් නැහැ දැන්
හදවතේ රිදෙන තැන
රළුවෙලා ඒ තරමට
නිතරම රිදවලා ම,

නෑ දුකක් මේ තරමට
හඬ ගා කියන්නට හැකි වුනා නම්
ඒ දුක
කලකට පෙර එදා මා උරහිස
නුඹට දුන් විදිහට ම

Lost fountain (of love)

ඔබේ ආදරේ උල්පත
කොතැනක හෝ
සැඟවී ඇත
මා තුල
නොව

සොයාගනු සොඳුරිය

ඔබ වෙනුවෙන්
හට ගත් ඒ
ප්‍රේමය
මා තුල
නැවත
වෙන කෙනෙකුන්
වෙනුවෙන්
දළු නොදමනු
ඇත

සතුටුයි ද ජයතිස්ස?

කොතරම් පින් කලත් ජයතිස්ස
මම දුටුවේ නැහැ අයියේ නුඹ නම
පන්සලේ ඝංඨාරේ වැදුනෙත්
මස්කඩේ මුදලාලි තාලෙට

ගඩොලින් ගඩොල තබා නෙක පෙළ
කරවා ළඹ සැනින් ගෙන මැණුම් යස
බැන්දත් නුඹ අතින් ඝංඨා කුළුණ
පිබිදුනේ මස් කඩ මුදලාලිගේ නම

මේක මහා පිංකමක් සෝමේ
සල්ලි නොව පින් ටිකයි ඕනේ
එහෙම කියලා බැන්ද කුළුණේ
නුඹේ නම කොතැනකද තිබුනේ

පිනට කුලියට කුළුණ බැන්දට
විවෘතේත් පහු වෙලා සති දෙක
ගිහිං මස් කඩ ගාව හිටියට
මුදලාලි නුඹහට කුළිය දුන්නද?

~Nostalgia~

මම තවමත් ආස
ඔය දුන්න වගේ හැඩ ඇහි බැමට
ක්‍රීම් පාට නියපොතු වලට
චූට්ටක් දුඹුරු පාට කොණ්ඩෙට
ඇයි
කම්මුල් රතුවෙන නපුරු කමට

කොච්චර පරණ තැනක උන්නත්
හැමදාම හොයන අලුත් දේට
කවියක් වගේ හිත මත ගලන
අතොරක් නැති කතන්දර වලට

අන්න ඒකයි
මම තවමත් ආස
ඔය දුන්න වගේ හැඩ ඇහි බැමට
ක්‍රීම් පාට නියපොතු වලට
චූට්ටක් දුඹුරු පාට කොණ්ඩෙට
ඇයි
හැම පෝයකට ම අලුත්
හඳක් වගේ උපදින බලාපොරොත්තුවට
Return top | ඉහත්තාවට නැවතත්