skip to main |
skip to sidebar
මම තවමත් ආස
ඔය දුන්න වගේ හැඩ ඇහි බැමට
ක්රීම් පාට නියපොතු වලට
චූට්ටක් දුඹුරු පාට කොණ්ඩෙට
ඇයි
කම්මුල් රතුවෙන නපුරු කමට
කොච්චර පරණ තැනක උන්නත්
හැමදාම හොයන අලුත් දේට
කවියක් වගේ හිත මත ගලන
අතොරක් නැති කතන්දර වලට
අන්න ඒකයි
මම තවමත් ආස
ඔය දුන්න වගේ හැඩ ඇහි බැමට
ක්රීම් පාට නියපොතු වලට
චූට්ටක් දුඹුරු පාට කොණ්ඩෙට
ඇයි
හැම පෝයකට ම අලුත්
හඳක් වගේ උපදින බලාපොරොත්තුවට
අආ..? ඇඈ..? යයි අසමින් ගොසින් පසුපස
ඉඊ කියා මා දුටු කල අපුලින් යුතුව
උ ඌ යැයි ඇඟිලි දිගු කර පෙන්වමින් මා වම
ඍ ඎ ලෙසින් අරඹා
ඏ ඐ වනතුරු නෙළුවත්
එ ඒ ඓ තියා ඔ ඕ ඖ වත් නොකියා ඉවසූ මට
කෙළවු නුඹ පසු කලක මා දැක කියවුනේ
අං අඃ බව අමතකද?
සරලව යස සහල - මැන මැන දෙන ලෙසට
කිව්වත් බොරු හොඳට - රැවටුනේ නුඹ නොවේද?
නිතර මතකයට එන
සුමුදු පියවර
රිදී පා සලඹින් හැඩවන
වදන් නොතෙපළන සඳ
කෙසේ පවසම්
ඒ සොඳුරු බව..
හෙමින් සීරුවේ ඔන්න ඔතැනින්
ඇවිද යනු මැන පෙම්වත
ඔබේ පා සටහනක් මළුවේ
නැතිව පාලුයි හිතවත
මිහිරි සුවඳක සොඳුරු මතකෙක
කැටිව ගත් පෙර සවසක
තෙමි නොතෙමි ගියා මතකයි
අනන්තෙට දුර ඈතක
කාලයේ වැලිතලා මැද්දෙන්
පැතුවමුත් අප ඇවිද යන්නට
කිසිත් නැති කල මතකයත්
පරම සැපතකි පෙම්වත
හෙමින් සීරුවේ ඔන්න ඔතැනින්
තබා යනු මැන මතකය
ඔබේ සටහන් වලින් හදවත
පුරවාගත් ඒ කාලෙට
නොදන්නවා නුඹ වුනත් හිතවත
හරි පෙමි මා ඕසේට
පසුකතාව : හිතවත්ම මිතුරියගේ පෙම්වතා මියගොස් අදට වසර දෙකකි. මේ අකුරු ඒ ගැන ය. මෙය කිසිදා නොදකිනු ඇත, එහෙත් ඒ වදන් සහ දෙවසරකට පෙර මියැදුණු ඈ ප්රථම ප්රේමය ඈ සිත තුල තවමත් රාජිත ය.
එක්ව පිපි මල් කිහිපයක් අස
කවදා හෝ පිපී සුවඳ දේ යයි
පොරොත්තු වූ පොහොට්ටුවක් විය
නොදැන සිටියේය කිසිවෙකු පිපෙන තුරු එය
නෙළුමක නොව කිඩාරමක් බව..
Return top | ඉහත්තාවට නැවතත්