ඇවිද යමු අපි එකම පෙළට ම
අත් නොඅල්ලා මිරිකෙමින්
මුහුණ සඟවා එකිනෙකා වෙත
සිනහ වී අහකට තුටින්

පෙර මැවූ ඒ සිහින මාළිග
තියා තිබු තැන එලෙසකින්
ඇවිද යමු අපි අනන්නතය වෙත
පෙම කිමැයි නොම දත් ලෙසින්

ලොවේ ඇති බෝ දේම විමසා
සිටින්නට දැනුවත් බවින්
අත හැරලා ආදරය නම් දේ
ඉමුද අපි අපේ පාලුවෙන්

කරමු සක්මන් අනන්තය වෙත
අතීතය සිහිකර තුටින්
මුහුණ සඟවා එකිනෙකා වෙත
සිනහ වී අහකට තුටින්

කරදිය වලල්ල මත
කරක් ගහන සුන්දරී
සුන්දර ගීත ගයන
ඔබ මගේද මංජරී
ආදර පුදසුන ළඟ
වැඳ වැටුනත් පෙම්බරී
අපගෙන් අප ඈතද
නොදන්නෙමු සුපෙම්බරී

මද්දල තාලෙට
ඉඟ සුඟ නටවන සුන්දරී
තුති ගී ගයමින්
නුවරුන් පිනවන පෙම්බරී
මා හද ඔබගේ
යැයි නොම සිතූ හැඟුම්බරී
කිම එක් දින පෙමකට
සිත පිදුවේ මංජරී

මූදු හතෙන් එහ මම
දිගුකල් නැව් නැඟුනත්
එළඳුන් නොදැක නොවේ
ඔබහට පෙම පිදුවෙත්
රූබර ළඳුන් අතර
ඔබ මට රන් තරුවක්
මංජරී නුඹ මගේය
එය නොවෙනස් කවදත්

ශේෂ නොමැති පෙම් ගිණුමේ
හර බැර දෙක සම නොවුනේ
හර බැර දෙක සමනැති කල
කොහොමද ගිණුමක් වූයේ

ඇය වෙනතක බලා හිඳී
මම ගල්කැට ගනී ගනී
හදවත් දෙක දුකින් පෙලී
යයි පෙම් ගිනුමත් ක්ෂය වී

ඈ හිත ලක රුපියල මෙනි
කොයි බැලුවත් එක තැන නැති
මම නම් මහ බැංකුව මෙනි
කවදාවත් සැලී නොසිටි

අසල තිබුණ තැම්පතුවක
බැරවිය පෙම් ගිණුම ලෙසට
ඇය දැන් නව පෙම් ගිණුමකි
ක්ෂය නොවනට සිතා සිටින

මා ගිණුමද විය ජංගම
අයිරාවිය මම මඟට ම
ඇගේ බැර කම මකාලන්ට
පෙම්ගිණුමක් සොයනෙමි මම

දැරියකි ඈ හිස් ගිණුමකි
මා වගේම බැරකම් නැති
තනි වූ මගේ හිස් ගිණුමට
ඇය හරි මම බැර කරගමි