සඳ නිකලැල් ව
එළිය ලන කලක..
සයනයේ මා ඔබ හා
සිටින සඳ..,
චුම්බනයෙන් මා
ළතෙත් කෙරුම ට ඔබ
සිටියා නම්...,

නුරාව අප අතරින් ගලා
යන සඳ
ඔබෙ වටොර ට සිහින් රිදුමක්
මට කරන්න ට
තිබුණා නම්…,

නමුදු …..

අද මා ළඟ
ඔබ නැත
රතු ඇලුමිනියම් වලල්ලත්
කාල වර්ණිත ඔබ
කෙස් රොදත්..,
මා තෙළබණුවේ ඇති
ඔබ රූ කළසත් හැරුණු කොට

ඇත්තේ..,

අප දෙදෙනාගේ සුසුදු මතකය
ගැන වූ සුවඳකි…
ඒ අකස්මික ඔබ නුරාව ගැන වූ
හද තුල සදා නොමියෙන
ආදරයකි....