◄ලීෂාන්ගේ බ්ලොග් රෝල►: දිලෙන නුඹ හා ළදරු මම

දිලෙන නුඹ හා ළදරු මම

අත පොවන
තරම්
ළඟසිටි
නුඹ
දුරගිය
හෙයින්
මම
හිස පොවා
බැලීමි..,

නුඹ
සඳක් ව
අහසේ දිලේ
තනිවම..!

මම තවමත්
හඳට
පැතුම් පුදන
ළදරුවා වෙමි
කවදාවත්
නොලැබෙන..!

8 ක් අදහස් දක්වලා.:

හෙළයා: " කවදාවත් නොලැබෙන ? "

අපූරැ පද පෙලක් මිත්‍රයා; July 31, 2010 at 9:54 PM
Teena: දුර තියෙන තරමටම තමා හඳ ලස්සන.; July 31, 2010 at 10:09 PM
Abeetha Edirisinghe: සද
දුරින් ඉන්න තරමට
ලෙන්ගතුයි
ලස්සනයි; August 1, 2010 at 3:22 AM
වන්නි: "සත්‍යාසන්න"..????
හැබෑව... දුර තියෙනකොට තමා හඳ හැබෑ ලස්සන. ඉතිං සතුටුවෙයං මිත්‍රයා.; August 1, 2010 at 8:41 AM
හුටපටයා: ළදරුවා නිසයි නුඹ තවමත් හදට අත පොවන්නේ. නමුත් කාලයත් සමග, දිනක ළදරුවා නුඹෙන් ඉවත් වෙයි. එවිට සදට අත පොවන එක නැති වෙයි. හොද නිර්මානයක් සහෝ . . .; August 1, 2010 at 9:08 AM
ජීවිතේ මල්: ලස්සනයි පද ටික......; August 3, 2010 at 7:31 AM
Rachintha Jayawardhana: දැනට මගේ යාලුවෝ දෙන්නෙක් මේ ප්‍රශ්නෙට එකම විදිහට මුහුන දෙනවා.හඳේ ලිංග බේධය විතරයි වෙනස්.ඔය පට්ට හඳ අහුවුනොත් මම වද දීලා මරන්නේ!; August 3, 2010 at 8:49 AM
LishWish: හෙළයා>> අත දිගුකරාට කොයිතරම් කවදාවත් නොලැබෙන දේවල් ගැන තියෙන උදාහරණ අතරේ මීට වඩා හොඳ උදාහරණයක් මට හොයාගන්න බැරි වුණා මිතුරු.

ෆා>> ඔව් වෙන්න පුලුවනි..! සමහර දේවල් වලට දුරට ඇපල් තියරියත් අනුගමනය කරන්න වෙනවා නෙව..! ඒත් මේ සිද්ධිය ඊට වඩා වෙනස්.

අභීත>> ඔව්

කුෂාන්>> ඔව් එහෙම තමා හිතාන ඉන්නේ.., ඒත් හිත මෙල්ල නැහැ නෙව.

හුටපටයා>> එකඟයි. එත් හැම වැඩිහිටියෙක් තුලම ළදරුවෙක් ඉන්නවා නේද..?

ජීවිතේ මල්>> ස්තූතියි..!

මුචා>> ඇයි මුව හමට තලන්නේ..>

අදහස් දක්වපු හැමදෙනාටම බොහෝමත් ම ස්තූතියි.
සියලු දෙනාට ජයෙන් ජය පතනවා...!; August 5, 2010 at 9:15 PM