කලු වූ කරගැට පිරුණු දෑතින්
අනුන් ලූ පිලි දොවන්නී
‍රැඳුණු ඩා දිය අතින් පිසිමින්
කිලූට ධවලට රවන්නී

වැහැරි නෙත් වල මවා මහමෙර
අහිමි මොක්පුර දකින්නී
කැඳ පෙවූ පිළි තබා එක පෙළ
හිමි පඬුරු කඳ මවන්නී

කරවා සලුපිලි සදා සුවඳින්
ලැබෙන තුරු තු‍ටු පඬුරු ඈ හට
සිටිත් රජ කුල පා පෙළක් අස
නොමැත අවසර නගන්නට පිය

නොගැලපුනු කුල දෙකක හැඩතල
වියලි දෙනෙතින් වින්ද මුත් ඇය
නොමැත පාවඩ නැත වියන් පෙළ
යන කලට ඈ විඳිනු මොක්සුව

ඇත්තේ යෑම් ඒම් ය
නැවතීම් උගහට

නැත මෝක්ෂය..,
ආදරය පරහට

තෘෂ්ණාව හරහා පෙරාලන
දියරයක් සේ
ආලය සියලු
සාධක සුසර
කරවයි

ඉදින්
ස්වාධීන [?]
ආත්මයක් කොයින්ද
සීතම්බර යදම් ලූ
වහල් ආත්මයක
මිස

මට පෙනෙන්න
වරල වනන
නුඹ
දිහා බලල
හිනා පාන මම
දැකලා
රවා බලන
නුඹ..,

පිපිච්ච ගමන්
පරවුනු මගේ
හිත
පහුරන්නේ
ලේ එන්නම ද?
(නම් නොදන්නා පොතක කොටසක්)

ප.ලි►
කවදා හරි
මගේ ලේ මතකේ
උඹේ පපුව අස්සේ
පැලවෙලා
මම නැති කාලෙක
එහි ආදර මල්
පිපිච්චහ ම
දැනේවි වෙනස
මහමෙරකට

එතකං අපි තනියම

පිරවීමි පෝරමය
හඳුන්පොත කී ගායි
තවත් ඉවසමි
name, age, sex, ආදී
නෙක කොටස්

පසෙකින් ඇයි සිටියි
හදවත කිති කවයි
ඇඹරෙන නැවෙන ඈ
කොඳුරණුයේ මට ම දැයි
සිතෙයි දැන් දැන්

සිහියද අහකය
හිතෙන් පැණි පෙරේ
එබිමි “►” බොත්තම
ඈ මගේ මය.., රඟන්නේ
මට ම ය..,

එකවර ම…,

Dear Sir / Madam.,
Please.., verify your Credit Card to Continue the Show….

මේ මොන %$#@%$ක් ද මේ ...?

සබඳ,
යා නොවී එහි දුර ගෙවා
තැවේ තවමත් සිත තුලින්
යා නොවූ දුකත්
දිනූ අභිමනත්
ගැටී විසිරී
සැමතැන
.

සම්මානයක බර
අතට තව නොදැනෙනමුත්
හිතට බොහොම බර වැඩිවූ කලෙක
තුති පුදමි
උඹට, නුඹට සහ ඔය ඔතන ඉන්න උඹටත්
කියවූවාට මේ දැහැන
!